Geçtiğimiz yıl Mart ayında, depremin ardından bölgede gerçekleştirdiğimiz faaliyetleri içeren raporumuzu kamuoyuyla paylaşmıştık. Bu yıl ise, Hatay’da halkın içinde bulunduğu koşulları ve Mor Dayanışma’nın faaliyetlerini anlatmak amacıyla kaleme aldığımız ikinci raporu paylaşıyoruz. Bu yılki raporumuz, yalnızca süregelen sorunları sıralamak için değil; aynı zamanda depremin hemen ardından yükselen “normalleşme” söylemlerinin gerçek hayatta bir karşılığı olmadığını teşhir etmek için kaleme alındı. Bu raporun başka bir yazılma amacı da bütün raporlarımızda olduğu gibi umudu örgütlemek. Depremin ilk gününden bugüne bölgede aktif olarak faaliyet yürüten sosyalist feminist bir kadın örgütü olarak, Hatay’daki çalışmalarımıza devam ediyoruz. Yıkımın, umutsuzluğun ve korkuların üstesinden gelerek, daha adil bir dünya için mücadelemize devam edeceğiz. Yıkılan kentlerimizi onaracak, depremin ve iktidarın açtığı yaraları dayanışmayla saracağız. Sesimizle, sözümüzle, emeğimizle, dilimizle, kültürümüzle ve kadın kurtuluş mücadelesine olan inancımızla bu topraklarda var olacağız ve her gün daha da güçleneceğiz. Korkmuyoruz, çaresiz değiliz. İlk günden beri söylediğimiz gibi: Buradayız, gitmiyoruz! (Ma rıhna nıhna hon!)
