Hasat zamanı…
Miladi takvime göre temmuz ayının 14’ü, Rumi takvime göre ayın 1’i oluyor. “Bir” Arapçada “evvel” diye ifade ediliyor. Tarihi 4000 yıl öncesine kadar uzandığı söylenen Evvel Temmuz, Arap Alevi coğrafyasında devam etmiş. Coğrafi farklılıklar, tarihi olaylar, kültürel farklılıklardan dolayı ritüel, isim ve anlatımlar toplumlar arasında farklılık gösterse de öz olarak aynıdır. Yılın en bereketli ayı sayılan “temmuz” da adını buradan almıştır. Bugün dünyaya baktığımızda, adı benzemese de hikayesi benzer hatta aynı olan bir çok bayram ve ritüel bulunmaktadır.
Sadece Hatay’da değil, Mersin’den İzmir’e İstanbul’dan Adana’ya kurulan Evvel Temmuz köprüsü…
Kökleri 4000 yıl öncesine dayanan kadim bir gelenek…
Bereketli zamanların, hasat zamanının habercisi.
Su ile buluşma, aynı zamanda bir festival. Arap Alevi halkının 80’li yıllarda kendi kültürünü yaratma mücadelesinde, kendi ritüelini gerçekleştirdiği bir süreçte yasaklamalar ile karşı karşıya kalan bir bayram. Yasaklamalara rağmen hâlâ kutlanan, kutlamaların kesilmediği, evlerin avlularında, mahallelerde halkın doğaçlama sesini, sözünü birleştirdiği bir bayram.
Bu tarihsellik içinde, binlerce yıl boyunca bu topraklarda, bu coğrafyada yaşayan halklar; dinî bir ritüelden ziyade gücünü komünal değerlerden alan, emeğin kolektif bir biçimde ortaklaştırıldığı bir hasat bayramı olarak görüyor Evvel Temmuz’u.
Samandağ’da Hızır Türbesi’nin olduğu kumsala, sahile, Defne/Harbiye’de şelalelere giderek kültürünü sürdürüyordu insanlar.
Şimdi ise sponsorsuz, starsız çok mekânlı, emekten yana, özgürlükçü ve kültürel çoğulcu bir anlayışla düzenlenen “Evvel Temmuz Kültür Sanat Festivali” Hatay’ın farklı bölgelerinde nefes buldu. Panellerle, söyleşilerle, atölyelerle, film gösterimleriyle, tiyatrolarla ve konserlerle farklı bir dizi etkinliğe ev sahipliği yapan bu festival, dün ve yarın arasında bir köprü oldu.
Depremden sonra “Buradayız Gitmiyoruz”, “Me Rıhna Nehna Hon” diyen çocukların, kadınların, gençlerin, emekçilerin, halkın yaralarını sardığı, depremde halkı yalnız bırakanlardan hesap sorduğu bu festival; elbet iktidarın rezerv alan, acele kamulaştırma adı altında ranta, talana, sermayeye karşı halkın örgütlü gücüyle çarpışacaktı!
Sanatımız halka moral oluyor, direnişlere ışık tutuyor. Çeşitli üretimlerle her dilde gülüyor, her dilde ağlıyor, hatırlıyor ve umutlanıyoruz!
Hatay’da tüm halk için mahallelerde çocuklar gençler ve kadınlar için organize edilen etkinliklerde bir araya geleceğiz. Festivalimizde sokaklar çocukların mutluluğu ile dolacak, evlerin avluları sahne olacak, misafirlere acı kahve pişecek ve her dilde şarkılar söylenecek, sohbetler edilecek!
Festivalimiz sponsorsuz, halkın öz gücüne, sanatçıların özverisine dayanıyor. Bu yıl da halkın zorlu mücadeleler yürüttüğü bir ortamda gerçekleşiyor. Gönüllü olarak gelen festival emekçileri; mahalle halkının evinde kalıyor, yemekleri mahalle halkı hazırlıyor, komünal yaşamın inşası bu biçimiyle örgütleniyor.
Sabahları yapılan planlamalar sonrası nefes alınan, kahve içilen yer yine mahalle halkının avlusu oluyor. Festival sonrası yapılan değerlendirme çemberi, yine mahalle halkının evinin önü oluyor.
Sahne, ışıklar ve sandalyeler halkın dayanışması ile temin ediliyor.
ZEYTİN AĞACI GİBİ SABIRLA, ASİ GİBİ KARARLILIKLA şiarıyla gerçekleşen festivalimiz halkın içinde halkla birlikte vücut buluyor.
